Vitiosum est enim in dividendo partem in genere numerare. Quae cum dixisset, finem ille. Quae sequuntur igitur? Quodsi ipsam honestatem undique pertectam atque absolutam. Et quod est munus, quod opus sapientiae? Amicitiam autem adhibendam esse censent, quia sit ex eo genere, quae prosunt. Nam illud vehementer repugnat, eundem beatum esse et multis malis oppressum. Quae ista amicitia est? Sapiens autem semper beatus est et est aliquando in dolore; Qui ita affectus, beatum esse numquam probabis;

Quasi vero, inquit, perpetua oratio rhetorum solum, non etiam philosophorum sit. Nunc haec primum fortasse audientis servire debemus. Tum Piso: Quoniam igitur aliquid omnes, quid Lucius noster? Sin laboramus, quis est, qui alienae modum statuat industriae? Vide, quaeso, rectumne sit. Si mala non sunt, iacet omnis ratio Peripateticorum. Non laboro, inquit, de nomine. Tu vero, inquam, ducas licet, si sequetur; Cur id non ita fit?